تمدن نوين اسلامي؛ عبور از مديريت استراتژيك

امروزه الگوواره نويني در برابر مديريت راهبردي پديدار شده است كه در پرتو آن مي‌توان بديل موفقي با عنوان مديريت آينده‌پرداز معرفي كرد. آينده‌پژوهان بر اين باور هستند كه با بهره‌گيري از الگوهاي توسعه غربي كنوني، شتاب حركت به‌سوي افق‌هاي متعالي اسلامي اندك است و اين الگوها، به ارزش‌هاي بومي پايبند نيستند. بنابراين مديريت حوزه‌هاي حساس تمدني نيازمند به‌كارگيري الگوهاي نويني از مديريت با عنوان مديريت آينده‌پرداز است. تمدن آينده­پرداز ترجماني از مديريت آينده‌پرداز به‌شمار مي‌رود كه در آن، با بهره‌گيري از دانش آينده‌پژوهي، آينده­اي براي بخش تمدن ترسيم مي‌شود كه با ارزش­هاي اسلامي و ايراني ما سازگار باشد. از اسناد معتبر كه از سوي انديشكده‌ها منتشر مي‌شود، چنين برمي‌آيد كه هنجار برنامه‌ر­يزي بلندمدت يا آينده‌پرداز در بسياري از كشورهاي پيشرفته، 100 سال است. مديريت آينده­پرداز در يك ساختارتمدني، به معناي تغييرآفريني متناسب با ارزش‌هاي مطلوب در آينده خواهد بود. مديريت آينده‌پرداز ساختار و محتواي آينده مطلوب را بر پايه دو مفهوم ساختار آينده‌پرداز و نوآوري آينده‌پرداز طراحي و ترسيم مي‌سازد.