نهاد طلاق تفسيري از داده‌هاي شهر كرمانشاه

Divorce Institution; An Interpretation of Kermanshah City's data

خانواده همچون ساير نهادهاي اجتماعي در جريان سازگاري با تحولات كلان، دست‌خوش تلاطمي است كه خالي از خطر و خسران نيست. تحولاتي مانند بازاري شدن زندگي معاصر و پيامدهاي اجتناب‌ناپذير آن از جمله فردگرايي، مصرف گرايي، توسعه شخصي و پيشرفت، خانواده را با موقعيتي روبه‌رو كرده كه مواجهه با آن منجر به بازانديشي نقش‌ها و هنجارهاي نهاد خانواده شده است. در اين مقطع مشخص زماني، واكنش عاملان اجتماعي رها كردن خود از قيد اين نهاد است كه منجر به افزايش آمار طلاق شده است. از اين منظر طلاق نشانه‌اي از نارسايي نهادي در خانواده و روي ديگر اين نهاد است. مسائل اجتماعي و اقتصادي متناظر با طلاق آن‌را به ضايعه‌اي بدل كرده كه در حال آسيب‌رساندن به نهاد خانواده است. فقدان الگوي نهادي براي طلاق، عاملان اجتماعي را در مقابل پيامدهاي آن تنها رها كرده است. توجيه ضرورت تلقي طلاق به مثابه يك نهاد براي تمهيد مناسبات هنجاري عمل در اين مرحله از زندگي هدف اين نوشته است. روش متبوع مكتوب حاضر تحليل داده‌هاي موجود و تدقيق و تصحيح آن با كمك مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته است. آنچه به عنوان يكي از نتايج اين پژوهش قابل اشاره است، كاهش آسيب‌ها از رهگذر تأسيس نهاد طلاق است. طلاق نه تنها پايان يك خانواده است بلكه با آثاري كه به لحاظ اجتماعي به جا مي‌گذارد به طور كلي در حال تبديل شدن به پايان نهاد خانواده است. اما نهاد طلاق مي‌تواند به استواري نهاد خانواده ياري برساند.