اثر بخشي شيوه‌هاي آموزش فراشناختي حل مسأله و تنظيم هيجان بر پردازش هيجاني، تكانشوري و حواس‌پرتي دانش‌آموزان مبتلا به اختلال يادگيري خاص (نارسايي در رياضي)

پژوهش حاضر با هدف اثر بخشي شيوه هاي آموزش فراشناختي حل مسأله و تنظيم هيجان بر پردازش هيجاني، تكان شوري و حواس پرتي دانش ­آموزان با اختلال يادگيري خاص (نارسايي در رياضي) انجام گرفت. اين پژوهش آزمايشي و از نوع پيش­آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش را كليه دانش­آموزان پسر دچار ناتواني يادگيري پايه هاي چهارم و پنجم ابتدايي ناحيه 1 زاهدان در سال تحصيلي 1396-1397 تشكيل مي­دادند. نمونه پژوهش شامل 30 نفر دانش آموز پايه چهارم و پنجم بود كه به روش نمونه ­گيري تصادفي ساده انتخاب و در دو گروه آزمايش (15 نفر) و گروه كنترل (15 نفر) گمارده شدند. براي جمع­آوري داده ها از آزمون تشخيصي ناتواني يادگيري رياضي ملك پور، آزمون هوشي ريون، پرسش­نامه پردازش هيجاني باكر، مقياس تكانشوري بارات و آزمون تولوز - پيرون استفاده شد. داده­ها با كمك آزمون تحليل كوواريانس چند متغيره و با نرم­افزار spss.22 تحليل شد. نتايج نشان داد كه بين گروه ها در پردازش هيجاني، تكان شوري و حواس پرتي تفاوت معناداري وجود دارد (01/0>P). همچنين تفاوت ميانگين در گروه آموزش فراشناخت حل مسأله و تنظيم هيجان معنادار است. با توجه به نتايج مي­توان گفت آموزش فراشناختي حل مسأله و تنظيم هيجان در كاهش هيجانات منفي، تكانشوري و حواس­پرتي دانش­آموزان با اختلال يادگيري خاص (نارسايي در رياضي) موثر است. اين نتايج پيشنهادهاي مهمي در جهت به­كارگيري اين روش­هاي آموزشي به­ عنوان يك روش مداخله اي در مدارس و مراكز درماني دارد.