اثربخشي واقعيت درماني گروهي بر سرزندگي تحصيلي دانش‌آموزان مبتلا به اختلال يادگيري خاص

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي واقعيت‌درماني گروهي بر سرزندگي تحصيلي دانش‌آموزان مبتلا به اختلال يادگيري خاص بود. طرح اين مطالعه، نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون-پس‌آزمون-پيگيري با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر پايه پنجم ابتدايي مبتلا به اختلال يادگيري خاص شهرستان بابلسر در سال تحصيلي 95-1396 بود. تعداد 30 نفر دانش‌آموز از طريق روش نمونه‌گيري آسان انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري آزمايش و گواه گمارش شدند. گروه آزمايش طي 8 جلسه 60 دقيقه‌اي تحت واقعيت‌درماني گروهي قرار گرفت. ابزارهاي پژوهش پرسش­نامه مشكلات يادگيري كلورادو، نسخه دوم آزمون هوشي وكسلر براي كودكان و پرسش­نامه سرزندگي تحصيلي بود. تجزيه و تحليل داده‌ها از طريق تحليل واريانس آميخته و با استفاده از نرم‌افزار SPSS-22 انجام شد. يافته‌ها نشان داد واقعيت‌درماني گروهي در افزايش نمرات سرزندگي تحصيلي دانش‌آموزان مبتلا به اختلال يادگيري اثربخش است. دست‌آوردهاي درماني، در پيگيري 6 هفته اي نيز حفظ شده است (05/0< p). با توجه به تأثير واقعيت‌درماني گروهي بر افزايش سرزندگي تحصيلي دانش‌آموزان مبتلا به اختلال يادگيري خاص، اين نتايج براي متخصصان و مشاوران مراكز اختلال يادگيري تلويحات كاربردي دارد.‌