اثربخشي آموزش مهارت‌هاي اجتماعي بر نظريه ذهن و رفتارهاي اجتماعي كودكان داراي اختلال يادگيري غيركلامي

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثر بخشي آموزش مهارت­هاي اجتماعي بر سطح توانايي نظريه ذهن و انواع رفتارهاي اجتماعي كودكان داراي ناتواني يادگيري غيركلامي است. 32 نفر از كودكان داراي ناتواني يادگيري غيركلامي شهر تهران بر اساس آزمون هوش تجديدنظر شده وكسلر WISC-Rو درجهبندي دانشآموزان مايكل باست؛ و به­صورت در دسترس انتخاب شده و در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين گشتند. پرسش­نامه نظريه ذهن تصاوير چشم (RMET)، و رفتارهاي اجتماعي (SDQ) به­عنوان پيش آزمون اجرا شد. سپس كودكان گروه آزمايش 12 جلسه در برنامه آموزش مهارتهاي اجتماعي شركت كردند. مجددا همان پرسش­نامه به­عنوان پسآزمون براي همه افراد به اجرا درآمد. مقادير پيشآزمون و پس آزمون با روش آماري تحليل كوواريانس چندمتغيري مورد مقايسه قرار گرفت. يافتهها نشان دهنده افزايش معنادار نمرات نظريه ذهن و رفتارهاي جامعه پسند؛ كاهش معنادار نمرات نشانههاي هيجاني و مشكلات با هم­سالان، كودكان گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل است. نمرات بيشفعالي و اختلال سلوك تغيير معناداري نداشته است. اين يافته ها اثربخشي برنامه آموزش مهارتهاي اجتماعي كودكان داراي ناتواني يادگيري غيركلامي را بر نظريه ذهن و برخي از رفتارهاي اجتماعي را مورد تأييد قرار مي­دهد.