ارزيابي ردپاي آب صنعت و كشاورزي در شرايط كمبود (مطالعه ي موردي: دشت نيشابور)

در اين تحقيق به بررسي و ارزيابي ميزان آب مجازي و ردپاي آب در بخش كشاورزي صنعت و شرب دشت نيشابور پرداخته شد. با محاسبه ميزان آب مجازي در گروه هاي عمده محصولات كشاورزي، متوسط سالانه رد پاي آب محصولات زراعي و باغي طي سالهاي 1385-1393 5/544 ميليون متر مكعب برآورد شده است كه از اين مقدار 91 درصد منابع آب آبي و 9 درصد منابع آب سبز مصرف شده است. با توجه به جمعيت 433105 نفر، جمع آبرانه مورد نياز براي تامين غذا و شرب جمعيت ساكن در منطقه حجمي معادل 7/1203 ميليون متر مكعب آب سبز و آبي براي تامين الگوي غذايي بهينه و 28/35 ميليون متر مكعب براي نياز آب شرب برآورد شده است. متوسط شاخص رد پاي آبدر منطقه نيشابور5/2633 ميليون متر مكعب در سال تخمين زده شده است كه 31/1079 ميليون متر مكعب آب از منابع آب آبي و 2/1554 ميليون متر مكعب آن از منابع آب سبز تامين شده است. آبرانه آبي به ازاء هر نفر 2492 متر مكعب در سال و آبرانه سبز هر نفر 3589 متر مكعب در سال است. حدود 50 درصد از رد پاي آب آبي به محصولات دامي، 46 درصد به محصولات كشاورزي، 3 درصد به مصارف شرب و 1 درصد به مصارف صنعت مربوط است. كمبود آب آبي در حد متوسط و حدود 140 درصد برآورد شده است.