شبيه سازي عددي تغذيه آب زيرزميني از طريق چاه تزريق با روش بدون شبكه محلي پتروو-گالركين

آب به عنوان يكي از اساسي ترين نيازهاي بشري از ديرباز مورد توجه و استفاده انسان بوده است. مصارف گوناگون آب همچون استفاده از آن در صنعت، كشاورزي و مصرف خانگي از يك سو و كمبود آن از سوي ديگر سبب بهره برداري از منابع آب زيرزميني شده است. برداشت بي رويه از آبخوان ها در شرايط رخداد خشكسالي در دهه هاي اخير سبب شده است تا منابع آب زيرزميني با افت شديدي روبه رو شود. تغذيه آبخوان ها از طريق تزريق چاه يكي از روش ها براي احياي منابع آب زيرزميني قلمداد مي شود. هدف اصلي در اين مطالعه بررسي تاثير چاه تزريق در تغذيه آبخوان آزاد با استفاده از روش عددي بدون شبكه پتروو-گالركين محلي است. تابع تقريب و تابع وزن استفاده شده در اين مطالعه تابع حداقل مربعات متحرك و كيوبيك اسپلاين مي باشد. سطح آب زيرزميني در حالت بهره برداري در شرايط غيرماندگار مدل سازي گرديد. و نتايج حاصل از آن با روش تفاضل محدود، المان محدود و حل تحليلي مقايسه شد. خطاي كم روش بدون شبكه حاكي از دقت مطلوب اين روش مي باشد. سپس آبخوان در حالت تغذيه مدل سازي گرديد و ارتفاع آب بالا آمده ناشي از آن مشخص شد. نهايتا تحليل حساسيت بر روي پارامتر هاي ضريب انتقال، آبدهي ويژه و نرخ دبي برداشت صورت گرفت. سطح آب بالا آمده وابستگي بيشتري به پارامترهاي ضريب انتقال و نرخ دبي نسبت به ضريب آبدهي ويژه دارد.