تبيين انتخاب قراردادهاي انگيزشي تركيبي: قراردادهاي بازپس‌گيري

Explaining combined incentive contracts’ choices: Clawback contracts

اين پژوهش رفتار افراد را نسبت به قراردادهاي انگيزشي تركيبي مختلف مبتني بر سود و زيان مورد تبيين قرار مي‌دهد. ترجيحات ريسك با استفاده از معيار ريسك‌گريزي هالت و لاري (2002) و ترجيحات زيان با استفاده از معيار زيان‌‌گريزي برينك و رنكين (2013) با اندكي تغييرات با توجه به شرايط پرداخت حقوق و مزايا در ايران، اندازه‌گيري شد. رابطه ميان اين ترجيحات و رفتار افراد طبق قراردادهاي انگيزشي متفاوت ولي از لحاظ اقتصادي يكسان، با استفاده از روش آزمايشگاهي مورد بررسي قرار گرفت. با استفاده از 92 نفر آزمودني و انجام چهار مرحله آزمايش جداگانه، نتايج حاصل از تحقيق نشان داد كه رابطه‌اي منفي ميان زيان‌گريزي و قبول قراردادهاي داراي جريمه وجود دارد. همچنين افراد قرارداد بازپس‌گيري نوع اول را كه در آن پاداش بيشتر از جريمه است به قرارداد بازپس‌گيري نوع دوم كه در آن جريمه بيشتر از پاداش است، ترجيح مي‌دهند. چارچوب‌گرايي قراردادها و اثر مالكيت در انتخاب افراد نقش بسيار مهمي را ايفا مي‌كند. عدم موفقيت تئوري‌هاي مرسوم عقلانيت اقتصادي در توضيح رفتار افراد در اين پژوهش به اثبات رسيد.