بررسي و تحليل راهبردهاي نظامي جنگ‌هاي سامانيان و صفاريان

واكاوي راهبردهاي نظامي حكومت‌هاي ايراني در سده‌هاي نخستين اسلامي موضوعي است كه چندان توجه محققان را به خود جلب نكرده است. نگارنده با توجه به نقشي كه بازشناسي اين راهبردها در تبيين عملكرد نظامي حكومت‌هاي اين دوره ايفا مي‌كند، راهبردهاي جنگي سامانيان و صفاريان و همچنين تأثير اين راهبردها در پيروزي هر يك از طرفين جنگ را پرسشي شايسته‌ي بررسي يافت. رويارويي نظامي سامانيان و صفاريان در برهه‌اي حساس از تاريخ ميانه‌ي ايران ديگر عاملي است كه مطالعه‌ي موردي اين دو حكومت را در اين مقاله توجيه مي‌كند. از شواهد موجود چنين بر مي‌آيد كه استفاده از راهبردهاي تبليغاتي، رواني و نظامي بر پاية تاكتيك‌هاي عملياتي به طور هم زمان مهمترين استراتژي طراحي شده از سوي سامانيان و صفاريان بود كه تأثير بسزايي در كسب پيروزي داشت. استراتژي‌هايي كه دلالت بر نبوغ و خلاقيتي دارد كه امراي اين دو حكومت در مقابله با دشمنان و تلاش براي حفظ و توسعه قلمرو به كار بستند.