آموزش و يادگيري در چنبرۀ جزوه گويي و جزوه خواني، تاملي بر تجربۀ آموزش رياضي

درگيري و ابتلاي همه‌جانبۀ تمام عرصۀ آموزش كشور از دورۀ ابتدايي تا عالي‌ترين سطوح دانشگاهي به انواع و اقسام مسئله‌ها و بحران‌‌‌هاي جدي و پُرمخاطره‌اي كه به آشكاري بر تمام متن و سطح و عمق و بُرد و كارآمدي آموزش و سرنوشت نسل جوان و آيندۀ كشور اثر مي‌گذارند موجب شده‌ است كه در مقام مقايسه، مسئله‌هاي به‌ظاهر ريز و كوچك اين حوزه چندان مورد توجه و مطالعه قرار نگيرند و اين نيز خود غفلت مهم آسيب‌زايي است. موضوع اين نوشته با عنوان «جزوه‌گويي و جزوه‌خواني» يكي از همين مسئله‌هاي به ظاهر خُرد و ساده و خاموش آموزش كشور است كه اغلب، نه به‌ چيزي گرفته مي‌شود تا هدايتگري و راهبردي براي خوب و بد آن انديشيده شود و نه مورد اعتناي بررسي و تحقيق دقيق و مستندي قرار مي‌گيرد تا بسته به تشخيص و تفسير مسئله در نوبت رديفي از سياستگذاري‌ها گذارده شود. دراين نوشته، ضمن ارائه مطالعه‌اي مقدماتي از اين پديده و دامنۀ حضور و آثارش در عرصۀ وسيع آموزش و يادگيري، به ارتباط آن با محورهاي اساسي ديگري چون «متن درسي» و «معلم و مُدَرس» نيز پرداخته مي‌شود.