دو چهره قدرت در گفتمان سياسي دوره صفوي

صفويان از زاويه‌هاي مختلف در تاريخ تحولات سياسي ايران داراي اهميت هستند. در ميان همه موضوعات مربوط به تأسيس و تثبيت دولت صفوي، چرخش گفتماني متأخر بر تشكيل اين دولت در ايران اهميت زيادي دارد. اين چرخش گفتماني به يك­باره شكل نگرفت و مجموعه‌اي از زمينه‌‌ها و نيز اقدامات پادشاهان صفوي در صورت­بندي و تثبيت گفتمان سياسي و هويتي اين حكومت نقش داشت. سؤال اين مقاله اين است كه دولت صفوي براي تثبيت گفتمان خود كدام راهبرد‌ها را به كار بست؟ يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد صفويان براي استيلاي گفتمان خود از دو چهره انضباطي(ماكروفيزيك) و نيز چهره خرد قدرت (ميكروفيزيك) بهره ­گرفتند و به تدريج، قدرت دولت صفويان از ماهيت كاملاً سخت و مادي فاصله گرفته و جنبه فرهنگي، معنوي و نرم بيشتر مورد توجه آنان قرار گرفت. از ميان شاهان صفوي، شاه اسماعيل را بايد نماينده چهره سخت قدرت و شاه‌طهماسب را بايد مبدع استفاده از چهره نرم قدرت براي تثبيت گفتمان سياسي صفويه دانست. روش اين پژوهش تحليل گفتمان است.