آثار تمرين هوازي تناوبي و تداومي بر عوامل سندروم متابوليك در مردان سالمند

زمينه و هدف: سندروم متابوليك مجموعه اي از اختلالات متابوليك است كه با افزايش خطر بيماري هاي قلبي و عروقي ارتباط دارد. مطالعات متعددي در خصوص تاثير انواع فعاليت هاي بدني بر سندروم متابوليك در حال انجام است. هدف اين مطالعه بررسي تاثير تمرين هوازي تناوبي و تداومي بر عوامل سندروم متابوليك در مردان سالمند بود. روش بررسي: 60 مرد سالمند واجد شرايط به صورت داوطلبانه به عنوان آزمودني و به صورت تصادفي در سه گروه، تمرين تناوبي، تمرين تداومي و شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. ابتدا از آزمودني ها خونگيري اوليه به عمل آمد و 48 ساعت بعد آزمودني هاي گروه تجربي تمرينات را به دو روش تداومي و تناوبي به مدت 6 هفته انجام دادند و گروه شاهد به فعاليت هاي عادي خود ادامه دادند. پس از اتمام دوره ي تمرينات دوباره از آزمودني ها خونگيري به عمل آمد. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس يك سويه، آزمون تعقيبي شفه و آزمون t وابسته مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد پس از 6 هفته تمرين تداومي هوازي فشار خون سيستوليك، قندخون و تري گليسيريد به صورت معني دار كاهش پيدا كرد. درحالي كه دور كمر و HDL تغيير معني داري نشان نداد. در خصوص گروه تمرين تناوبي نيز قندخون، تري گليسيريد و HDL تغييرات معني داري نشان دادند، درحاليكه فشارخون و دوركمر تغييرات معني داري نداشتند. نتيجه گيري: بر اساس نتايج تحقيق مي توان گفت كه هر دو شيوه تمرين هوازي بر فاكتور قند خون و تري گليسريد تاثير مثبت دارد، در حالي كه به منظور افزايش HDL تمرينات هوازي تناوبي و به منظور كاهش فشار خون سيستوليك تمرين هوازي تداومي پيشنهاد مي گردد.