منابع سخت قدرت متعالي در انديشۀ سياسي امام خميني

بدون عنوان

مسئلۀ مقالۀ حاضر بررسي منابع سخت قدرت متعالي در انديشۀ سياسي امام خميني است. به‌نظر مي‌رسد امام خميني، هيچ‌يك از منابع سخت قدرت را به‌صورت مستقل، واجد قدرت نمي‌داند و همۀ آنچه را كه به‌عنوان منابع قدرت مطرح است و مطرح نيست، درصورتي‌كه با ايمان به خدا و اراده و انگيزۀ الهي پيوند بخورد، داراي قدرت مي‌داند. براي تبيين اين ديدگاه، از چارچوب نظري متخذ از ديدگاه امام خميني استفاده شده است. براساس نظريۀ انسان‌شناسي ايشان، انسان داراي سه بعد است؛ غيبي و روحي، برزخي و خيالي، شهودي و دنيوي. اين ابعاد داراي رابطه‌اي تشكيكي با يكديگرند. براساس اين نظريه كه نقش چارچوب نظري مقالۀ حاضر را ايفا مي‌كند، منابع سخت قدرت ذيل بعد سوم، يعني بعد جسمي و مادي و در ارتباط با بعد اول و دوم، بحث مي‌شود كه در اين مقاله با روش توصيفي ـ اكتشافي ارائه شده است.