مشروعيت‌بخشي به جنگ عليه تروريسم در گفتمان سياست خارجي آمريكا

Legitimization of War on Terror in US Foreign Policy Discourse

پس از حادثة يازدهم سپتامبر و شكل گرفتن آنچه «جنگ عليه ترور» خوانده شد، آمريكايي‌ها با حمله به افغانستان و عراق به آن پاسخ دادند. لازمة مبادرت به دو جنگ در پاسخ به يك حملة تروريستي، با توجه به پرهزينه بودن جنگ‌ها در ابعاد مختلف مادي، انساني و عاطفي-احساسي، توجيه و مشروعيت‌بخشي به آنها بود. حال اين مسئله مطرح مي‌شود كه چگونه در جهت امكان‌پذير شدن چنين سياست‌هاي پرهزينه‌اي، راهبردهاي مشروعيت‌بخش به آنها شكل گرفت. اين مقاله با بهره‌گيري از چارچوب نظري تحليل گفتمان انتقادي و روش‌هاي تحليل استعاره و تحليل خصوصيات اسنادي، به تجزيه‌وتحليل خطابه‌هاي دولت بوش در مورد جنگ عليه تروريسم مي‌پردازد تا راهبردهاي مشروعيت‌بخش به اين سياست خارجي را نشان دهد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه مقامات آمريكايي به‌ويژه بوش در چارچوب گفتمان‌هاي مسلط داخلي و بين‌المللي همچون استثناگرايي و ليبراليسم و با بهره‌برداري از خلأ معنايي ايجادشده در پي اين بحران، به بازنمايي جديدي از «خود» و «ديگري» پرداختند تا به سياست و رويه‌هاي اين كشور در جنگ عليه تروريسم مشروعيت بخشند.

Following the 9/11 attacks, the US, as a part of its war on terrorism, attacked Afghanistan and Iraq to lead what was called a campaign to liberate all the people from terrorism and direct them towards freedom and democracy. In the years that followed, thousands of people were killed, injured, and lost their homes; thousands of people tried to find refuge in other countries; and incalculable losses were incurred. Terrorism, however, was not stopped and terrorist activities spread all over the world. This costly and damaging policy with all its negative consequences was made possible by legitimizing strategies of US administration. This article seeks to analyze the legitimizing discourse of the Bush administration through metaphor and predicate analysis. The findings show how American officials and in particular President Bush, by relying on hegemonic discourses such as liberalism and American exceptionalism, constructed a new representation of the self and the other through which US practices and policies could be justified.