پوپوليسم سياسي- اقتصادي و فرهنگي، دموكراسي و توسعه

بدون عنوان

پوپوليسم، پديده‌اي است با ريشه‌هاي عميق تاريكي و اجتماعي كه با داعية اعادة حاكميت به مردم و با شعار عدالت، توده‌هاي فقير و محروم و به‌حاشيه‌رانده را عليه نخبگان حاكم بسيج مي‌كند و اكنون به پديده‌اي جهاني و عليه جهاني شدن، تبديل شده است. مقالة حاضر مي‌كوشد معنا و ويژگي‌ها و زمينه‌هاي تاريخي و اجتماعي و فكري پوپوليسم را، به‌ويژه در آمريكاي لاتين، با اين پرسش محوري كه چه رابطه و نسبتي با دموكراسي و توسعه دارد، بررسي كند. به‌نظر مي‌رسد كه پوپوليسم در پيوند با چپ‌گرايي يا بنيادگرايي مذهبي يا ناسيوناليسم رمانتيك، با دامن زدن به هيجانات توده‌اي و تشديد شكاف‌هاي هويتي و قومي- نژادي و فرقه‌اي و اجتماعي، نظم و ثبات سياسي و حاكميت قانون و انباشت سرمايه را تضعيف مي‌كند و به‌شدت مانع تحقق توسعه و در نتيجه دموكراسي در كشورهاي جهان سوم مي‌شود.