سنجش درجه‌ي مقاومت نظام بانكداري اسلامي (مطالعه موردي: جمهوري اسلامي ايران)

در ادبيات جهاني چندين مفهوم در قرابت معنايي با اقتصاد مقاومتي وجود دارد كه مهم‌ترين اين مفاهيم شامل؛ تاب‌آوري اقتصادي، آسيب‌پذيري اقتصادي، همبستگي اقتصادي، ثبات اقتصاد كلان و ضدشكنندگي اقتصادي است. در اين پژوهش، با بررسي اين مفاهيم، بررسي و تبيين ارتباط آن‌ها با اقتصاد مقاومتي و سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي، شاخص مقاومت در نظام بانكداري اسلامي استخراج شده است تا مقاومت در نظام بانكداري اسلامي، از يك واژه مفهومي و نظري به سمت يك الگوي كاربري و كمي پذير در ادبيات سياست گذاري براي يك كشور اسلامي مورد استفاده قرار گيرد. براي شاخصسازي در خصوص مقاومت از روش سازمان همكاري‌هاي اقتصادي و توسعه (OECD) كه يك روشي ده مرحله اي جهت طراحي و برآورد شاخص‌هاي تركيبي است، استفاده شده است. بر اين اساس، مولفه‌هاي شش‌گانه استخراج شده مقاومت شامل، عدالت اقتصادي، مردم‌محوري، دانش‌بنياني، فرهنگ جهادي، برون‌گرايي و درون‌زايي، شاخص تركيبي مقاومت بانكداري اسلامي با دو روش وزن‌دهي يكسان و وزن‌دهي غير يكسان بر اساس نرم افزار اكسپرت چويس محاسبه و ميزان مقاومت بانكي و نوسانات آن در كشور براساس شاخص تركيبي مذكور در طول برنامه‌هاي اول تا پنجم توسعه اندازه‌گيري شده است. نتايج به‌دست آمده نشان مي‌دهد كه براساس شاخص طراحي شده بيشترين و كمترين مقاومت در نظام بانكي كشور مربوط به برنامه‌هاي پنجم و برنامه اول توسعه و بيشترين و كمترين ميزان نوسان مقاومت بانكي مربوط به برنامه هاي اول توسعه و برنامه چهارم توسعه است