ارزيابي الگوي پراكنش پاركهاي شهري مطالعه موردي: منطقه سه شهر اهواز

ثابت شده كه پارك و فضاي سبز شهري مزاياي اقتصادي، اجتماعي، اكولوژيكي، و زيباشناسي گسترده­اي دارند و نقش مهمي در پايداري شهرها ايفا مي­كنند. منطقۀ سه شهر اهواز با وجود مشكلاتي چون همجواري­هاي نامناسب، كمبود پارك، توزيع نابرابر پارك، دسترسي نامناسب به همراه شدت گرما، وجود آلودگي حاصل از صنايع و گرد و غبار، انجام پژوهشي در ارتباط با وضعيت پارك­ها را ضروري ساخته است. بنابراين، هدف پژوهش ارزيابي الگوي پراكنش پارك­ها در منطقۀ سه شهر اهواز است. رويكرد پژوهش «كاربردي» و روش انجام آن «توصيفي و تحليلي» است. اطلاعات به صورت كتابخانه­اي و اسنادي جمع­آوري شده است. 5 شاخص كمّي و 7 شاخص كيفي براي ارزيابي پارك­ها در نظر گرفته شدند. اين شاخص­ها به­وسيلۀ ابزارهاي موجود در نرم­افزار ArcGIS مورد بررسي قرار گرفتند. از نرم­افزار PROMETHEE نيز براي رتبه­بندي پارك­ها استفاده شد. محاسبات نشان دادند كه توزيع پارك­ها در تناسب با تراكم جمعيتي نيست، از 30 محلۀ منطقۀ سه اهواز، 25 محله در ارائۀ خدمات پارك به ساكنان خود با مشكل مواجه­اند، پارك­هاي اين منطقه، در شاخص­هاي مساحت، پوشش جمعيتي، سرانه، سلسله­مراتب، دسترسي، مركزيت، مجاورت با كاربري­هاي ناسازگار و پيك ترافيك شرايط مطلوبي ندارند، محلات سازماني متعلق به شركت نفت بيشترين برخورداري از پارك را دارند، و از لحاظ شاخص­هاي كمّي و كيفي، پارك ده قطعه­اي با Phi = 0/303 مطلوب­ترين و پارك كارون با Phi = - 0/336 نامطلوب­ترين پارك اين منطقه است. بنابراين نتيجه­گيري مي­شود كه توزيع پارك­ها در منطقه سه اهواز در تناسب با استاندارد سطح و سرانه و معيارهاي مطلوبيت مكاني نيست.