سرمايه در گردش، عملكرد شركت و محدوديت‌هاي مالي: شواهدي از بورس اوراق بهادار تهران

اين پژوهش رابطه بين سرمايه در گردش و عملكرد شركت را مورد بررسي قرار داده است و با توجه به اينكه شرايط مالي ممكن است نقش مهمي در اين رابطه داشته باشد چگونگي ارتباط بين سطح بهينه سرمايه در گردش با محدوديت‌هاي مالي آزمون شد. نمونه مورد نظر شامل 82 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، طي دوره زماني 1388 تا 1392 است. كيوتوبين به عنوان مولفه عملكرد شركت و از چرخه تجاري خالص به عنوان معيار سرمايه در گردش استفاده شده است و متغيرهاي نسبت سود تقسيمي، پوشش بهره، شاخص ww، شاخص kz و جريان وجه نقد معيارهاي محدوديت مالي مي‌باشد. به منظور آزمون فرضيه‌ها از تجزيه و تحليل رگرسيوني با استفاده از روش داده‌هاي تابلويي (اثرات ثابت) بهره گرفته شده است. نتايج به‌دست آمده بيانگر اين است كه بين سرمايه در گردش و عملكرد شركت رابطه يو شكل معكوسي وجود دارد و سطح بهينه سرمايه در گردش براي شركت‌هايي كه محدوديت مالي (غير از پوشش‌بهره) بيشتري دارند، كمتر است.