جستاري در روش تبليغي حضرت ابراهيم ع با تاكيد بر كريمه‌ي 125 سوره نحل

خداي متعال از باب دستگيري از انسان و جبران هبوط او به زمين، راهي را براي رسيدن به عرش و تقرب خود قرار داد و راهنماياني نيز بر اين مسير تعيين كرد. انبياي الهي همان مرشدان طريق حقيقت مي‌باشند كه مسير نيل به حضرت حق را نمايان ساخته و راه را از بيراه تمييز مي‌دهند. از طرفي انسان ها روحيات و خلقيات متفاوتي دارند كه روش هاي گوناگوني را براي تربيت آنان مي‌طلبد. در اين نگاشته روش تبليغي حضرت ابراهيم ع با تكيه بر كليت تبليغي كه در آيه 125 سوره نحل بيان شده، بررسي كرده و آيات طبق روش‌هاي موعظه، برهان و جدال احسن تحليل شده اند. زيرا به بيان آيه مورد نظر، انسان ها به سه دسته حق پذير، حق گريز و حق ستيز دسته بندي مي‌شوند كه روش تبليغي مناسب خود را مي‌طلبد. نتيجه حاصل شده حاكي از آن است كه بيشترين روش اتخاذ شده به وسيله‌ي حضرت ابراهيم ع، روش برهان بوده است.