ارزيابي كاركرد مدل هاي برنامه ريزي ژنتيك و خودهمبسته ميانگين متحرك در پيش بيني آب‌دهي روزانه در آبخيز امامه

كم‌بودمنابع آب و توجه به توسعه ي پايدار،تأمين آبرا براي همه‌ي نيازهاي موجود ناممكن كرده است. از آن جا كه پيش بينيدقيقجريان رود هادر مديريت منابع آب اهميت بسزايي دارد، آب‌دهي رود با كاربرد مدل هاي برنامه‏ريزي ژنتيك و خودهمبسته‌ي ميانگين متحرك در آبخيز امامه، استان تهران مدل سازي و پيش‌بيني شد. از داده‏هاي درازمدت باران، دما، آب‌دهي، رطوبت نسبي و تبخير استفاده شد. نتايج نشان داد كه برنامه‏ريزي ژنتيك خطاي كم تري دارد و توانسته‌است به‌خوبي آب‌دهي مشاهده‌يي را تخمين بزند. مدل 54 با ورودي هاي دما، باران، و تأخيرهاي باران تا دو روز، و رطوبت‏نسبي و تبخير و تأخير جريان تا دو روز،بهترين مدل با خطاي 0/001، 0/031، و 0/009 در مرحله ي آموزش، و 0/001، 0/032، و 0/009 در مرحله ي آزمايشبود. علاوه بر اين، خطاي مدل‌هاي خطي خودهمبسته‌ي ميانگين متحرك بسيار بيش‌تر است، و نه‌تنها در آب‌دهي هاي بيش‌تر، بل‌كه در آب‌دهي هاي كم همكاركرد مناسبي ندارد، و نتوانسته است نتيجه‌ي رضايت بخشي به‌دست دهد. استفاده از مدل برنامه ريزي ژنتيك به‌دليل دقت بسيار زياد با عمل‌گرهاي اصلي و داده هاي به‌معيارشده توصيه مي شود.