بررسي اثر پنيسيلامين و EDTA بر سميت نانو ذرات نقره در ماهي شيربت (Tor grypus)

استفاده از نانو ذرات فلزي به ويژه نانو ذرات نقره در آبزي­پروري طي سال­هاي اخير توسعه زيادي يافته است. به طوركلي فلزات سنگين سلامت ماهيان و به دنبال آن سلامت انسان را تحت تأثير قرار مي­دهند، بنابراين استفاده از روش­هاي مختلف درماني براي پيشگيري و درمان مسموميت با فلزات سنگين ضروري است. يكي از روش­هاي استفاده شده براي از بين بردن سميت فلزات، شلاته درماني است كه به معناي استفاده از مواد شلاته كننده براي ورود به جريان خون و حذف مواد مضر از قبيل فلزات سنگين مي­باشد. لذا در اين تحقيق سعي شد تا اثر دو ماده پنيسيلامين و EDTA كه در شلاته درماني مسموميت فلزات سنگين استفاده مي­شوند، و اثر آن­ها در انسان و حيوانات خونگرم به اثبات رسيده است، در كاهش سميت نانو ذرات نقره در ماهي بومي شيربت مشخص گردد. در اين تحقيق 240 عدد بچه ماهي شيربت (32 /0 ±90 /4 گرم) به 4 تيمار (هر تيمار در سه تكرار) تقسيم شدند. تيمار اول با خوراك حاوي50 ميلي گرم در ليتر پنسيلامين، و تيمار دوم با خوراك حاوي100 ميلي­گرم در كيلوگرم خوراك، تيمار سوم با EDTA به ميزان 100 ميلي‌گرم در كيلوگرم و تيمار كنترل با خوراك پايه بدون افزودني به مدت 21 روز تغذيه شدند. سپس سميت حاد نانوذرات نقره ( LC50 96 ساعته) در چهار تيمار با استفاده از روش OECD اندازه­گيري و مقايسه گرديد. نتايج نشان داد كه سميت نانوذرات نقره در تيمار كنترل در هر چهار مرحله زماني تعيين سميت (24، 48، 72 و 96 ساعت) به­طور معني­داري بيشتر از تيمارهاي تجويز پنسيلامين و EDTA بود، همچنين تيمار تغذيه شده با پنسيلامين (100 ميلي­گرم در كيلوگرم خوراك) بالاترين مقاومت در برابر سميت نانونقره در هر چهار مرحله سنجش سميت را نشان داد. به­طور كلي مي­توان نتيجه گرفت كه تجويز خوراكي اين دو ماده براي پيشگيري و درمان مسموميت با نانوذرات نقره در ماهي قابل استفاده بوده و كارايي پنسيلامين بيشتر از EDTA مي­باشد.