تصميم‎گيري گروهي فازي براي شناسايي و اولويت‎بندي عوامل موفقيت مقابله با تقلب‎هاي بانكداري الكترونيك در ايران

با افزايش بهره‌مندي از نظام‌هاي نوين بانكي و بانكداري الكترونيك در كشور، تقلب در اين سيستم‌ها موضوعي است كه مقابله‎نكردن با آن مي‌تواند هزينه‌هاي بسياري براي نظام بانكي و مشتريان بانكداري الكترونيك در پي داشته باشد. تقلب در سيستم بانكداري الكترونيكي نتيجه بي‌توجهي به برخي مشكلات امنيتي (از ضعف در سيستم‌هاي دسترسي تا كنترل‌هاي داخلي نامناسب) است. به‌طبع، شناسايي عوامل موفقيت مقابله با تقلب، مي‌تواند براي توسعه‌دهندگان سيستم‌هاي بانكي در افزايش ضريب امنيتي اين سيستم‌ها بسيار مفيد باشد. در اين مقاله تلاش شده است عوامل موفقيت مقابله با تقلب‎هاي بانكداري الكترونيك، شناسايي و وزن‌دهي شوند. به اين منظور ابتدا با مرور ادبيات، عوامل بالقوه موفقيت در مقابله با تقلب در بانكداري الكترونيك شناسايي شدند، سپس با استفاده از تصميم‌گيري چند معياره گروهي فازي و بهره‎مندي از نظر خبرگان حوزۀ بانكي، عوامل ياد شده مقايسه زوجي شده و وزن آنها به‎دست آمد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد براي مقابله با تقلب در بانكداري الكترونيك، به‌ترتيب بايد به عوامل فني، عملياتي، استراتژيك و مالي توجه كرد