بررسي خلاء عملكرد نخود (Cicer arietinum L.) آبي در سطوح مختلف آبياري تكميلي: مطالعه شبيه سازي

آناليز خلاء عملكرد راهكاري مفيد براي اولويت‌بندي تحقيقات و پژوهش‌هاي كشاورزي است كه هدف آن كاهش موانع توليد است. به همين منظور داده هاي روزانه دراز مدت آب و هوايي طي سال هاي 1982 تا 2012 در 12 منطقه واقع در استان خراسان رضوي در شمال شرق ايران با اقليم خشك و نيمه خشك سرد جمع آوري شدند. سپس با استفاده از مدل SSM-Legume تأثير سطوح مختلف آبياري تكميلي ( آبياري كامل، آبياري تكميلي در مراحل گل‌دهي و غلاف‌دهي و آبياري تكميلي در مرحله گل‌دهي) بر عملكرد پتانسيل و خلاء عملكرد براي 12 منطقه تحت كشت نخود بررسي شد. نتايج اجراي مدل در شرايط آبياري كامل و تاريخ‌هاي كاشت مختلف (30 بهمن، 25 اسفند، 15 فروردين و 1 ارديبهشت) نشان داد كه در بيشتر شهرستان‌ها تاريخ كاشت 30 بهمن از نظر عملكرد پتانسيل بهينه است و بيشترين و كمترين عملكرد پتانسيل به ترتيب در تايباد و مشهد با متوسط عملكرد 2736 و 2306 كيلوگرم در هكتار در تاريخ كاشت 30 بهمن بدست آمد. از طرف ديگر در تاريخ‌ كاشت 30 بهمن بيشترين و كمترين عملكرد در كليه سطوح آبياري تكميلي به ترتيب در قوچان و تايباد بدست آمد. به طور كلي نتايج نشان داد كه كاربرد آبياري تكميلي در مراحل بحراني گل‌دهي و غلاف‌دهي علاوه براين كه خلاء عملكرد را كاهش مي‌دهد راهكاري مفيد براي نزديك كردن عملكردهاي هر منطقه به عملكرد پتانسيل نخود مي‌باشد.