مؤلفه‌هاي رهبري تحوّل‌آفرين در آموزه‌هاي نظامي گنجوي

امروزه «رهبري» مهم‌ترين نقش را در پيشبُرد اهداف سازمان ايفا مي‌كند. موفقيت هر سازماني در گرو داشتن رهبران تحوّل‌آفرين است؛ از سوي ديگر، بخش قابل‌ملاحظه‌اي از آموزه‌هاي اخلاقي و حكمي مرتبط با اصول مديريت و رهبري در آثار ارزشمند ادبي نگاشته شده‌است. پژوهش حاضر ضمن بررسي منظومه‌هاي شرفنامه، اقبال‌نامه و هفت‌پيكر تلاش مي‌كند به اين پرسش اصلي پاسخ دهد: «مؤلفه‌هاي رهبري تحوّل‌آفرين در آموزه‌هاي نظامي گنجوي كدام‌اند؟» اين مقاله به روش كيفي و با «راهبرد داده‌‌بنياد» انجام شده‌است. در اين روش بدون هيچ‌گونه پيش‌فرضي، داده‎‌هاي كيفي مرتبط گردآوري و دسته‌بندي شد. سپس با مقايسه و سنجش داده‌ها و مفاهيم، مؤلفه‌هاي رهبري تحوّل‌آفرين ترسيم شد. در پايان اين فرايند، پايه‌هاي اصلي نظريه «رهبري تحوّل‌آفرين از ديدگاه نظامي گنجوي» شاملِ 43 مفهوم در قالب 7 مؤلفه ازقبيلِ مديريت دانش، مديريت ارتباطات، مديريت انگيزش، انعطاف‌پذيري، مديريت مشاركتي، مديريت راهبردي و مديريت اجرايي طراحي و تنظيم شد.