بررسي بازنمود واژه‌هاي زنانه در دو منظومۀ «ويس و رامين» و «خسرو و شيرين» ازمنظر زبان و جنسيت

رابطۀ زبان و جنسيت در دهه‌‌هاي اخير در حوزه‌‌هاي مختلفي ازجمله زبان‌شناسي اجتماعي و ادبيات موردتوجه پژوهشگران واقع شده‌است. متأسفانه در راستاي شناخت و تحليل دقيق فرهنگي براساس متون كهن فارسي، پژوهشي صورت نگرفته‌است. منظومه‌‌هاي غنايي از مهم‌‌ترين منابع نمود جنسيت ادبيات فارسي هستند. براي تحليل زبان و جنسيت در ادبيات كلاسيك فارسي، دو منظومۀ «ويس ورامين» و «خسرو وشيرين» با دو رويكرد عمده به زبان و جنسيت، يعني رويكرد تسلط و رويكرد تفاوت بررسي شده‌است تا مشخص شود كه كدام رويكرد در دو منظومۀ مذكور ازنظر واژگان زنانه غالب است. روش تحقيق به هر دو شكل تحليل كمّي و كيفي صورت گرفته‌است. نتايج اين پژوهش نمايانگر اين است كه شمار واژگان زنانه در «ويس و رامين» بيشتر است و برخلاف تصور اوليه، رويكرد تفاوت در واژگان به‌كار رفته در هر دو منظومه نسبت‌به رويكرد تسلط بيشتر است و همچنين ميزان رويكرد تفاوت در «خسرو و شيرين» بيشتر از «ويس و رامين» است. نتايج اين تحقيق مي‌تواند تا‌حدودي بازنمودي از جايگاه زنان آن روزگـار نيز باشد.