ابزار تنظيم‌ بازار مالي در ايران و انگلستان

پيچيدگي‌هاي قراردادهاي بازار مالي اعم از بازار پول و بازار سرمايه و نيز تاثير اين بازار بر كليت نظام اقتصادي يك كشور از طريق تامين منابع مالي، باعث مي شود تا حكومت‌ها از ابزار مختلفي براي دستيابي به منافع عمومي و تامين مالي خود، در اين بازارها استفاده كنند. لزوم حفظ منفعت خصوصي سرمايه‌گذاران، كاهش و مديريت ريسك و ذات دوگانه تنظيم‌گري كه از يكسو كنش‌گران بازار و از سوي ديگر مداخلات حكومت را محدود مي‌كند، طيف گسترده‌اي از اين ابزار را پديد مي‌آورد كه كمابيش در كشورهاي مختلف مورد استفاده قرار مي‌گيرند. تنظيم‌گري كه با گذار از شكست بازار و شكست دولت و نيز ناكارآمدي حقوق خصوصي در تحقق اهداف منفعت عمومي و خصوصي، امروزه خود را تا حد يك نظريه دولت بالا كشيده است، وسايل يا تدابيري را به همراه دارد كه حكومت براي اجراي سياست‌هاي تنظيمي از ميان آنها انتخاب مي‌كند. در اين مقاله ايران و انگلستان كه از دو نقطه شروع متفاوت به تنظيم بازار مالي رسيده‌اند، انتخاب شده‌اند تا مجموعه تدابير، شيوه‌ها، ضمانت‌اجراها و منابع و نهادهايي كه به صورت ساختارمند يك يا چند سياست حكومتي را در دل بازارهاي مالي در اين دو كشور تمشيت مي‌كنند تحت عنوان ابزار تنظيم مطالعه شوند.