اصول حاكم بر اعتباري‌سنجي در مديريت‌ ريسك‌‌اعتباري بانكداري ‌اسلامي از نگاه قرآن

ريسك‌‌اعتباري در بانكداري زياني است كه در اثر تأخير يا نكول گيرنده تسهيلات در عمل به تعهدات خود در موعد مقرر ايجاد مي‌گردد و به عنوان يكي از مهم‌ترين ريسك‌هاي صنعت بانكداري مي‌باشد. يكي از عوامل مهم ايجادكننده ريسك‌‌اعتباري در بانك‌ها، عدم توجه كافي و اعتبار‌سنجي نامناسب مشتريان است. يعني تسهيلات در اختيار كساني قرار داده مي‌شود كه صلاحيت لازم را نداشته و لذا عمداً يا سهواً از بازپرداخت تسهيلات بازمانده يا امتناع مي‌كنند. اين پژوهش قرآني از نوع توصيفي – تحليلي بوده و آياتي از قرآن ‌كريم كه به تبيين جايگاه و اهميت مال و شرايط تصرف در مال و شخصي كه مي‌خواهد مالي را در اختيار گيرد پرداخته‌اند و بنياد روش تفسير موضوعي و به مدد موضوع‌شناسي اقتصاد مالي، مورد بررسي و تدبر قرار گرفته است. سوال اصلي اين پژوهش اين است كه آيات ‌قرآن در نفي ريسك ‌اعتباري بر چه اصولي تأكيد داشته و بر وجود چه ويژگي‌هايي در شخص وام‌گيرنده جهت دريافت تسهيلات دلالت ‌دارند؟ براي پاسخ‌دهي به اين پرسش، فرضيه ما اين است كه از نظر قرآن ‌كريم، اصول لزوم رعايت عدالت اجتماعي، خليفه اللهي انسان، لزوم وفاي به عهد، لزوم حاكميت اخلاق اسلامي بر بازار مالي مسلمانان، قوام جامعه بودن اموال، لزوم استفاده صحيح از اموال و ندادن مال به سفيه و اصل لاضرر در معاملات و روابط مالي، بايد جهت‌دهنده رفتار بانكداري‌ اسلامي در حوزه مديريت ‌ريسك‌اعتباري باشد كه به دلالت التزامي بر اعتبار‌سنجي دقيق مشتريان با هدف كاهش ريسك‌اعتباري اشاره دارد. يافته‌هاي پژوهش به طور كامل مويد اين فرضيه‌ها بود.