كلمات ربط شرطي در زبان فارسي‌نو

در اين مقاله به بررسي انواع كلمات ربط شرطي در زبان فارسي‌نو براساس رده‌شناسي دكلرك و ريد (2001) پرداختيم. در رده‌شناسي معنايي مذكور انواع جملات شرطي براساس نوع جهان ممكن بند شرط عبارت‌اند از: شرطي‌هاي حقيقي، خنثي، بسته، باز، غيرقطعي و ضدحقيقي. جملۀ شرطي متعارف از يك كلمۀ ربط شرطي براي نشان‌دار كردن ساخت شرطي در ابتداي بند شرط استفاده مي‌كند. پيكرۀ اين مقاله مشتمل بر 3648 جملۀ شرطي بوده است كه از 110 كتاب از قرون چهارم تا چهاردهم هجري قمري استخراج شده‌است. در زبان فارسي‌نو از كلمات ربط مختلفي در نقش كلمۀ ربط شرطي استفاده شده‌است كه عبارت‌اند از: «اگر، اگرچه، اگرنه، اگه، تا، كه، آنگاه‌كه، ولو، فرضاً، همين‌كه، درصورتي‌كه، والّا، گر، هرگاه، چون و...». براساس محاسبات آماري بر روي كلمات شرطي با بسامد بالاتر از پنجاه به اين نتيجه رسيديم كه بين انواع جهان‌هاي ممكن شرط و انواع كلمات ربط شرطي گرايش‌هاي مشخصي وجود دارد.