بررسي تأثير كنش‌ هاي گفتاري غيرمستقيم با ساختار پرسشي بر روند گفت‌وگو از منظر زبان روسي

در اين پژوهش به بررسي تأثير كنش‌هاي گفتاري غير مستقيم با ساختار پرسشي بر روند گفت‌وگو خواهيم پرداخت. گفت‌وگوي موفق نيازمند تطابق مقاصد گفتاري دو طرف است، به نحوي كه هر كدام به نيت مورد نظر خود از بيان گفته برسند. در اين ميان گفته‌هاي مخاطب، كنش‌هاي وابسته اي هستند كه بطور كامل تحت تأثير گفته‌هاي گوينده قرار مي‌گيرند. اما در گفت‌وگوها گاهي اوقات ساختارهايي استفاده مي‌شوند، كه ويژگي كاربردي آنها ايجاد تغيير در روند گفت‌وگو است. جملات پرسشي بطور گسترده در جايگاه پاسخ در گفت‌وگوها بكار مي‌روند. در اين حالت آنها كنش‌هاي گفتاري غير مستقيم هستند، زيرا در كابرد مستقيم خود كه همان طرح سوال است بكار نرفته‌اند. اما آيا اين جملات مي‌توانند روند گفت‌وگو را تغيير دهند ويا نشانگرشكست ارتباطي باشند؟ در اين جستار نمونه‌هايي از كنش‌هاي گفتاري غير مستقيم با ساختار پرسشي كه از سايت ملي زبان روسي و نيز متون ادبي گرد آوري شده‌اند، در روند ديالوگ‌ها مورد تجزيه و تحليل قرارگرفته‌اند. در اين پژوهش كه رويكرد كاربردشناسي و توصيفي دارد، از تئوري كنش گفتاري به عنوان ابزاري براي تحليل گفت‌وگوها استفاده شده است. نتايج تحليل حاكي از آن است كه برخي از كنش‌هاي گفتاري غير مستقيم  در زبان روسي نماد شكست ارتباطي هستند وبرخي مي‌توانند نشانگر تغيير روند گفت‌وگو باشند. از نتايج اين تحقيق مي‌توان براي ترجمه كنش‌هاي گفتاري غيرمستقيم از زبان روسي به فارسي و بالعكس استفاده كرد.