بررسي كاركرد سطوح تحليل در رويكرد انتقادي به تحليل گفتمان: مطالعه موردي فيلم جدايي نادر از سيمين

در پژوهش حاضر،كاركرد سطوح تحليل در رويكرد انتقادي به تحليل گفتمان را ازمنظر فركلاف در فيلم جدايي نادر از سيمين مطالعه مي‌كنيم و با بررسي روابط قدرت، فرهنگ و باورهاي فرهنگي، نقش و جايگاه متون اسطوره‌اي، همچون كتاب مقدس را در گشايش گفتماني بررسي مي‌نماييم. در اين مقاله، مشخصاً نقش دروغ در برهم ريختن روابط و هنجارهاي كنشي را بررسي مي‌كنيم و نشان مي‌دهيم كه دروغ‌هاي متوالي درطول روايت فضايي ناامن را به‌وجود مي‌آورند كه به‌دليل نتايج تنش‌بارآن، به فضايي بحرانزا تبديل مي‌شود. در بستر فيلم، سوژه‌ها با استفاده از باورهاي فرهنگي، غيريّت سازي و اقناع براي حل بحران‌هاي موجود در تلاش هستند. در چنين فضايي كه عدم توازن قدرت در منازعات گفتماني سوژه‌هاي آن موج مي‌زند، بازگشت به فرااسطوره و فراباور تنها راه گريز از بحران است كه سبب مي‌شود فضاي آسميك ايجادشده تعديل و آرام شود. اين‌گونه، ارتباط فرهنگ و اسطوره با گشايش گفتماني مشخص مي‌شود. روش پژوهش در اين مقاله تحليلي است و واحد تحليل، سكانس هاي فيلم و جمله ها يا ديالوگ‌هاي به‌كاررفته در فيلم يادشده هستند.