واژه هاي غيربسيط فارسي در صرف واژگاني و صرف ساختي

زبان فارسي از دو فرايند اشتقاق و تركيب به صورت زايا در ساخت واژه‏هاي جديد بهره مي‏گيرد. اين پژوهش ضمن تحليل واژه هاي غيربسيط فارسي، در دو انگارۀ صرف ساختي و صرف واژگاني به اين سؤال پاسخ مي دهد كه كدام انگاره در تحليل واژه‏هاي غيربسيط فارسي كارآمدتر است. بر اساس اين پرسش، فرضيه اي مطرح شد كه با توجه به بهره‏مندي صرف ساختي از طرح‌واره‌هاي انتزاعي صرفي، ساخت سلسله‏مراتبي واژه‏هاي غيربسيط و ارائۀ تحليل معنايي اين انگاره در تحليل واژه‌هاي غيربسيط فارسي كارآمدتر است. با بررسي دو فرايند اصلي تركيب و اشتقاق در دو انگارۀ صرف ساختي و واژگاني با توجه به داده‌هاي زبان فارسي، مقايسۀ آن‌ها با يكديگر و نيز بررسي موارد خلاف قاعده در صرف واژگاني مشخص شد. هرچند هر دو انگارۀ ياد شده نگرشي واژه‏بنياد به ‌صرف دارند؛ اما صرف ساختي با بهره‌مندي از مفهوم ساخت ‏براي تحليل پديده‏هاي صرفي، طرح‏واره‏هاي انتزاعي و توجيه معناي واژه‏هاي غيربسيط بر اساس داده‌هاي تحقيق در تحليل واژه‏هاي غير‏بسيط، كارآمدتر از انگارۀ صرف واژگاني است. از اين رو فرضيۀ اين پژوهش تأييد شد.