كليشه‌هاي زباني در متون كلاسيك ادب عامه فارسي

قصه‌‌ها سرشار از كليشه هاي زباني و اصطلاحات، زبانزدها و مثل‌هاست كه بر لطف و شيريني داستان مي‌افزايد. اگر در قصه ها از عناصر ادبي مثل تشبيه و استعاره استفاده مي‌شود، بسيار ساده و كليشه‌‌اي است. كليشه هاي زباني ازجمله نفرين ها، دشنام ها، تعارف‌ها، دعاها، سوگندها، تهديدها، كنايات و امثال مواردي هستند كه بازتابندۀ جنبه هاي عامه نگاري آثار و تبيين زبان هر دوره اند. اين ويژگي و برجسته كردن و مطالعۀ آن جز فوايدۀ مردم نگارانه، بيانگر زبان و فرهنگ و عمق و غناي آن هاست. در اين مقاله كليشه ها و مواد زباني يادشده از 46 متن ادبيات كلاسيك عامه انتخاب، طبقه بندي، بررسي و تحليل شده است. سؤال اصلي اين مقاله آن است كه كليشه هاي زباني در متون كلاسيك عامه تا چه اندازه در عامه نگاري مؤثر بوده است. پژوهش حاضر با اين هدف نگاشته شده است تا نشان دهد كاربرد كليشه هاي زباني تا چه اندازه در مقبوليت ميان مردم مؤثر بوده است. اين مطالعه افزون بر فوايد مردم نگارانه، غناي زباني آثار را نشان مي دهد.