بررسي شيوه هاي مضمون سازي و تصويرآفريني در شعر احمد عزيزي

پس از انقلاب سال 1357 توجه به مفاهيم ديني در جامعه گسترش يافت. بيشتر شاعران نيز به بازتاب آموزه هاي مذهبي و مضامين اسلامي در سروده هايشان توجه نشان دادند. شاعراني چون شهريار، طاهره صفار زاده، علي موسوي گرمارودي از اين گروه هستند. در سروده اين دسته از شاعران كه در پ يوند با انقلاب و جنگ هشت ساله سروده شده است، مضاميني چون: ارزشهاي قرآني، معارف اخلاقي، جهاد، شهادت، نهضت عاشورا و مهدويت بيشتر جلوه گري كرد. احمد عزيزي شاعر عصر انقلاب در عرصۀ عرفاني و حماسي، شاعري متعهد بحساب مي آيد. او در هماورد انديشه و احساس براي خود رسالت و وظيفه اي بزرگ قائل است و بزرگترين رسالت خود را تربيت نسل انقلابي ايران ميداند و دراين باره زبان شعر را به خدمت ميگيرد. توجه فراوان او به تركيب سازي و آفرينش تركيب هاي بديع و مليح در مثنويهايش برجوشش و طراوت شعرهايش ميفزايد؛ تركيب سازيهاي احمد عزيزي بهره مند از آيات قرآن كريم و مضامين آييني است. اين مقاله به بررسي شكلي و محتوايي تصاوير خلق شده در شعر احمد عزيزي ميپردازد. دامنه اين پژوهش، بررسي استقرايي برخي از سروده هاي اوست. تاكنون اثري پژوهشي يا نگارشي در قالب مستقل و در زمينه‌ صور خيال اشعار اين شاعر نام آشنا، منتشر نشده است و ميتوان اين پژوهش را نخستين قدم در مسير نقد و بررسي تصوير آفريني ادبي در شعر احمد عزيزي دانست.