بررسي تحليلي ساختار روايت در شعر «مسافر» بر اساس الگوي ريخت‌شناسي

نظريۀ ريخت شناسي از جمله نظريه هايي است كه در زمينۀ تحليلِ ساختاري آثار ادبي بسيار كارآمد است. اهميت اين نظريه سبب شد تا با رويكرد به آن، شعر «مسافر» از سهراب سپهري به لحاظ شكل شناختي مطالعه شود. اين پژوهش به طور كلي شامل دو بخش است؛ بخش اول، به بيان مباحث نظري و اصول تئوري ريخت شناسي و الگوي ولاديمير پراپ در تحليلِ آثار ادبي مي‌پردازد. همچنين، اصطلاحاتِ مربوط به اين نظريه از قبيل «خويشكاري»، «نمودگار» و «حركت» شرح داده مي شود. در بخشِ دوم، عناصر ريخت شناسيِ شعر و اركانِ موجود در آن در قالب جدول هايي ارائه مي شود. افزون بر آن، نگارنده تحت عنوان تحليل ريخت شناختي «مسافر»، با توجه به الگوي ساختاري پراپ و بافت تاريخي آن به ارائۀ تحليل كلّي از اين شعر مي پردازد. نتيجۀ اين پژوهش نشان مي دهد عناصر ريخت شناختي و ساختار اين شعر، علاوه بر برخي شباهت ها با الگوي روايي پراپ، ساختاري مستقل دارد كه آن را بايد در چارچوب تفاوت هاي جامعۀ ايران و روسيه تحليل كرد.