ابعاد دلبستگي مكاني در رمان «سوئيس، وطن و تبعيدگاه» (سويسرا الوطن والمنفي) از سناء أبوشرار

دلبستگي مكاني به عنوان يكي از سطوح حس مكان به معناي ارتباط عاطفي مثبت ميان شخص و مكان تعريف شده است. اين پيوند حاصل تعاملات عاطفي، شناختي و رفتاري عميق افراد با مكان مي‌باشد كه در طول زمان، عمق و گسترش مي‌بايد. از آنجا كه مكان يكي از عناصر مهم و تأثيرگذار رمان به شمار مي‌رود، دلبستگي به مكان مي‌تواند به عنوان شاخصي مهم براي بررسي مكان و نقش آن در دلبستگي شخصيت‌ها مورد بررسي قرار گيرد. رمان «سوئيس وطن و تبعيدگاه» سناء أبوشرار داراي قابليت‌هاي مكاني فراواني براي بيان دلبستگي مكاني مي‌باشد. هدف از اين پژوهش آن است تا به شيوه تحليلي توصيفي ابعاد دلبستگي مكان و به تبع آن مراحل حضور فرد در مكان را كه منجر به ايجاد دلبستگي مي‌شود با استفاده از متون ارائه شده در روان‌شناسي محيطي مورد كنكاش قرار دهد. نتايج نشان مي‌دهد دلبستگي به مكان در اين رمان متأثر از ابعاد كالبدي، اجتماعي، فردي و زماني شكل گرفته است، همچنين حضور افراد در مكان طي مراحلي از حضور فيزيكي تا تعهد كامل به مكان در دراز مدت منجر به دلبستگي مي‌شود.