زمان و نمود در كردي موكرياني

هدف جستار حاضر توصيف نظام زمان دستوري و تبيين ارتباط آن با نمود در كردي موكرياني است. لذا ابتدا زمان دستوري را توصيف كرده و سپس ارتباط آن را با انواع نمود ديدگاهي و موقعيتي روشن مي سازيم. نتايج نشان مي دهد كه كردي موكرياني داراي يك نظام زماني دوشقي (گذشته و غيرگذشته) است كه در تركيب با مفاهيم وجه نما و نمودنما مي تواند تركيبات زماني متفاوتي را بسازد. تركيب اين نظام با مفاهيم وجهي صور متفاوتي از جمله ساختارهاي آينده نما و پسايندي را به وجودمي آورد. علاوه بر اين در تركيب نمود و زمان ساختارهاي كاملي از جمله كامل نتيجه اي، تجربي و متأخر پديد مي آيند. همچنين نتايج نشان مي دهد كه زمان حال حاوي نمود ناقص بوده و زمان گذشته بي نشان ترين زمان براي نمود كامل است. تمام نمودهاي موقعيتي به سهولت با گذشته ساده همراه مي شوند، اما برخي از آنها (لمحه اي، دستاوردي و در مواردي افعال ايستا) در زمان حال دچار نمودگرداني مي شوند.