بازتاب هنر نمايشنامه نويسي شكسپير در تراژدي مرزنشينان اثر ويليام وردزورث

lt;p dir= RTL gt;عصر رنسانس انگلستان همواره به عنوان عرصه اي بي بديل براي خلاقيت ادبي در ادوار پس از خودش مطرح بوده است. در دوران زمامداري چهل و پنج سالۀ ملكه اليزابت اول، از 1558 تا 1603، و نيز دوره پادشاهي جيمز اول كه از سال 1603 تا 1625 به طول انجاميد، فرهنگ، هنر و ادب انگلستان دستخوش تحولاتي و پيشرفت­هايي شگرف شد كه حاصل آن، پديداري شخصيتهايي چون شكسپير، جان وبستر، تامس ميدلتن، جان فلچر، كريستوفر مارلو و تامس كيد در نمايشنامه نوسي و ادموند اسپنسر، سر فيليپ سيدني، بن جانسن و بسياري ديگر در شعر شد. اين افراد كم و بيش در بسياري از آثاري كه در سده­هاي هجده و نوزده خلق شدند بازتابهاي قابل توجهي يافتد و البته شكسپير بيش از هر نويسنده ديگري بر سنت ادبي پس از خودش تاثيرگذار بود و ويليام وردزورث يكي از نويسندگاني بود كه بوطيقاي شعري و نمايشي شكسپير را ارج مي نهاد و از آن بهره هاي زيبايي شناختي و سبكي فراوان برد. وردزورث در طول عمر هنري خود تنها يك نمايشنامه نگاشت كه در آن رگه هايي ازفن و سبك نوشتار شكسپير آشكار است. پژوهش حاضر با رويكردي تطبيقيانتقادي به بررسي نقش شكسپير در خودآگاهي دراماتيك وردزورث و بازتاب آن نقش در نمايشنامه lt;em gt;مرزنشينان lt;/em gt; مي پردازد. lt;/p gt;