ميان‌كنش كرامت انساني و عمليات‌هاي اطلاعاتي

كرامت انساني پايه و اساس بسياري از حقوق، امتيازات و تكاليف انساني است و نه‌تنها به‌منزله يك حق يا مجموعه‌اي از حقوق غيرقابل سلب و انتقال است، بلكه محور و مبناي حقوق بشر بوده و پيشرفت و كمالِ پايدار در هر جامعه، درگرو رعايت و التزام به آثار آن است. گرچه مسئله كرامت انساني در آموزه‌هاي وحياني و گزارش‌هاي روايي و اسناد حقوق بشري، اصلي اساسي و پذيرفته ‌شده است و انديشه‌وران عرصه حقوق به‌تفصيل به جوانب آن اشاره كرده‌اند، ولي گستره كرامت انساني و حقوق مرتبط به آن در ميان‌كنش با فعاليت‌ها و عمليات‌هاي اطلاعاتي كه مُستلزم نقض كرامت انساني و حقوق ناشي از آن است، چندان هُويدا نيست. به جهت آنكه تحقيقي موسّع و يكپارچه دراين‌باره صورت نگرفته است! ازاين‌رو پرسش از ميان‌كنش كرامت انساني و عمليات‌هاي اطلاعاتي، مسئله‌اي است كه نيازمند كاويدن تا مرحله پاسخي درخور است. در اين ميان، حفظ و حراست از نظام، واقعيتي است كه با ايجاد عنوان ثانويِ حفظ مصالح و امنيت نظام، در فرضي كه حفظِ كرامت انساني، خود موجبات اختلال نظام را فراهم سازد، به نقض كرامت انساني و حقوق ناشي از آن در اقدامات اطلاعاتي، مشروعيت مي‌بخشد. رسالت اين مقاله بررسي و بازخواني ميان كنش كرامت انساني و عمليات هاي اطلاعاتي در سايه توصيف و تحليل گزاره هاي فقهي با گرد آوري داده هاي كتابخانه ميسّر است كه نتيجه آن، تبيين ميان كنش كرامت انساني و حقوق ناشي از آن با عمليات هاي اطلاعاتي خواهد بود.