الگوي رفتاري جمهوري اسلامي ايران در مديريت بحران سوريه

جدي ترين تهديدي كه در يك بحران  بين الملل از سوي هر يك از بازيگران  درگير در بحران ادراك مي‌شود، تهديد ارزش‌هاي اساسي  آنهاست. اين نوشتار با روش توصيفي تحليلي، به دنبال فهم الگوي رفتاري ايران در مديريت بحران سوريه است. بنابراين پرسش اصلي پژوهش اين است كه چرا ايران حداكثر خشونت را براي مديريت بحران سوريه بكار برده است؟ پاسخ احتمالي كه مطرح مي‌شود اين است كه ايران برمبناي برداشت تهديد ارزش‌هاي اساسي خود در بحران سوريه، بيشترين ميزان خشونت را براي مديريت بحران به كار برده است. در اين پژوهش با كاربست الگوي مكتب استنفورد در مديريت بحران، به اين نتيجه مي ‌رسيم كه احساس تهديد ارزش‌هاي اساسي ايران در بحران سوريه كه شامل تهديد تماميت ارضي ايران، تهديد عمق استراتژيك آن، تهديد فروپاشي محور مقاومت و در نهايت برهم خوردن توازن ايدئولوژيكي منطقه ‌اي، پاسخ خشونت ‌آميز ايرن  را  ايجاب كرده  است. شيوه گردآوري داده‌ها و اطلاعات در اين نوشتار بر مبناي روش كتابخانه ‌اي است كه مشتمل بر استفاده از كتب و مقالات داخلي و خارجي، نشريات و مطبوعات و سايت‌هاي اينترنتي معتبر است.