نگاهي سازه‌انگارانه به مفهوم امنيت انساني

«امنيت انساني» در گفتمان امنيتي معاصر جاي مهمي براي خود بازنموده و در ساليان اخير به شكل شاياني مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. امنيت انساني در ارتباط با سوالات گوناگون مطرح امنيتي در حوزه توسعه انساني، طيف وسيعي از پاسخ‌ها را ارائه داده است. براساس مفهوم امنيت انساني، براي فهم موضوع امنيت بايد نگاه متكثرتري به امنيت داشت و فهم امنيت تنها با تمركز همه‌جانبه بر روي دولت‌ها حاصل نمي‌شود و موضوعاتي نظير سلامت، بهداشت و آموزش نيز توجه داشت. با توجه به اهميت امنيت انساني و متمركز شدن توجه بسياري از انديشمندان و محافل به اين مهم در پژوهش حاضر سعي برآن است كه مفهوم امنيت انساني را از منظر رهيافت سازه‌انگاري مورد تحليل قرار دهد. ابزار گردآوري پرسشنامه، اسناد و مدارك است كه به روش توصيفي تحليلي و با رويكرد كيفي انجام شده است. نتايج پژوهش حكايت از آن است كه سازه‌انگاران عمدتاً نگاهي نو به امنيت انساني دارند و امنيت انساني را ناشي از منافع و هويت‌هاي متعدد ناشي شده از ادراكات بين‌الاذهاني و معنا، انگاره‌ها، رويه‌ها و هنجارها مي‌دانند و حصول آن را در صورت همكاري افراد و نهادهاي مختلف در سراسر جهان مي‌دانند.