رابطه مديريت استعداد و بهرهوري نيروي انساني، با توجه به ميانجيگري چابكي سازمانيِ كاركنان آموزش و پرورش

يكي از الزامات سازمان‌هاي نوين، بهره‌وري نيروي انساني است كه اين مهم مي‌تواند در پرتو مديريت استعداد و چابكي سازماني توسعه يابد. با درك اين موضوع، پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه مديريت استعداد و بهره‌وري نيروي انساني، با توجه به ميانجي‌گري چابكي سازماني كاركنان آموزش و پرورش خراسان جنوبي انجام شده است. پژوهش حاضر كه به روش پيمايشي انجام شده، از نوع همبستگي و از نظر هدف، كاربردي است. جامعه آماري كليه كاركنان اداره كل آموزش و پرورش خراسان جنوبي شامل 260 نفر بود كه بر اساس جدول مورگان، 150 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه‌هاي بهره‌وري نيروي انساني هرسي و گلداسميت، چابكي سازماني شريفي و ژانگ و مديريت استعداد احمدي و همكاران بود. روايي اين پرسشنامه‌ها با استفاده از نظر اساتيد تأييد و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ براي هر يك از پرسشنامه‌ها به ترتيب 96/0، 96/0 و 97/0 به دست آمد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهاي آماريSPSS24  و Lisrel8.8  و آزمون‌هاي آماري رگرسيون چندمتغيره همزمان و مدل‌يابي معادلات ساختاري تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه متغير مديريت استعداد هم به طور مستقيم و هم غيرمستقيم و از طريق متغير چابكي سازماني پيش‌بيني‌ كننده بهره‌وري نيروي انساني مي‌باشد. آزمون z سوبل، يعني آزمون اندازه نسبي مسير غيرمستقيم در مقابل مستقيم الگوي مديريت استعداد و بهره‌وري نيروي انساني 05/2 =z و 04/0=p معنادار شد كه حاكي از ميانجي‌گري چابكي سازماني است.