ارزيابي منطقه اي مخاطرۀ سيل در مقياس زيرحوضه با استفاده از سنجش از دور و مدل منطق فاز(مطالعۀ موردي: حوضۀ آبخيز مرند)

ازجمله مهم‌ترين مخاطرات تهديدكنندۀ جوامع بشري سيل است. در پژوهش حاضر با يكپارچه‌سازي مدل منطقي برآورد رواناب اوج، به ارزيابي مخاطرۀ سيل حوضۀ آبخيز مرند در مقياس زيرحوضه با استفاده از سنجش از دور و GIS پرداخته شده است. پس از تعيين ضريب رواناب با استفاده از لايههاي پوشش/كاربري اراضي تهيه‌شده از تصاوير ماهوارۀ Sentinel 2A، نقشۀ شيب تهيه‌شده از DEM 30 متري سنجندۀ ASTER و گروههاي هيدرولوژيك خاك، با استفاده از ميزان تعيين‌شده كه با محاسبۀ زمان تمركز زيرحوضهها تعيين شد، رواناب اوج براي همۀ زيرحوضهها محاسبه شد. در ادامه، با استفاده از تابع عضويت خطي در مدل منطق فازي، يكپارچه‌سازي دو لايۀ رواناب اوج تهيه شده و لايۀ ارتفاع، بين صفر و يك فازيسازي شدند و سپس با اعمال همپوشاني ضربي وزنهاي مشخص براساس شاخص مخاطرۀ سيل (FHI)، به هريك از اين دو لايه و سپس جمع نتايج آنها، نقشۀ توزيع مخاطرۀ سيل تهيه شد. با كلاسبندي نقشۀ مخاطرۀ تهيه‌شده در پنج كلاس شامل بسيار كمخطر، كم‌خطر، متوسط، پرخطر و بسيار پرخطر با نتايج به‌دست‌آمده از سيستم اطلاعات جغرافيايي مشاركتي يا PGIS و ورود اين اطلاعات به ماتريس درهم‌ريختگي ميزان دقت نقشههاي تهيه‌شده 83/ 87 درصد تعيين شد.