مقايسه و پهنه بندي كيفيت منابع آب زيرزميني دشت بجنورد طي دوره هاي خشكسالي و ترسالي با استفاده از شاخص هاي SPI، RAI و PN

يكي از پيامدهاي مهم تغيير اقليم، افزايش شدت خشكسالي است. خشكسالي يك پديدۀ طبيعي تكرارشونده است كه با كمبود منابع آب در دسترس در يك محدودۀ جغرافيايي بزرگ و در يك دورۀ زماني مشخص، ارتباط دارد. در سالهاي اخير، افزايش فراواني وقوع پديدههاي حدي اقليمي مانند سيل و خشكسالي، همراه با شواهد گرمايش جهاني سبب افزايش توجه به موضوع‌هاي اقليمي شده است. در تحقيق حاضر ابتدا با احصاي آمارهاي اقليمي دو ايستگاه بجنورد و اسدلي وضعيت خشكسالي دشت بجنورد با توجه به شاخصهاي خشكسالي SPI، RAI و PN ‌بررسي شده است. سپس، با استفاده از نمودارهاي پايپر و ويلكاكس كيفيت منابع آب زيرزميني طي دورههاي خشكسالي و ترسالي مقايسه شده است. نتايج بررسي نشان مي‌دهد دشت بجنورد طي سالهاي اخير در وضعيت خشكسالي قرار داشته است. همچنين، نتايج نشان ميدهد كيفيت منابع آب در دورۀ ترسالي بيشتر آبهاي تركيبي و شيرين بوده، اما در دورۀ خشكسالي رخسارۀ آب بيشتر از نوع تركيبي و شورمزه بوده است. ‌در ضمن، نتايج نشان ميدهد در دورۀ خشكسالي بيش از 50 درصد چاه هاي نمونه در وضعيت بسيار شور و نامناسب براي كشاورزي قرار داشته‌اند.