اثربخشي آموزش گروهي حل مساله شناختي- اجتماعي بر ميزان تكانشوري و خودكنترلي دانش‌آموزان زورگو

The Effectiveness of Social-cognitive Problem Solving Group Training on Impulsiveness and Self-control in Bullying Students

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي گروهي حل مسئله شناختي اجتماعي بر تكانشوري و - خودكنترلي دانش آموزان زورگو بود. اين پژوهش از نوع آزمايشي و با طرح پيش آزمون- پس آزمون - با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل دانش آموزان زورگو در سال تحصيلي 94-1393 در مدارس شهرستان مشگين شهر بودند كه 32 دانش آموز به روش نمونه گيري خوشه ايي چندمرحله ايي از ميان جامعه آماري انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از مقياس تجديدنظر شده زورگويي الويوس، پرسشنامه تكانشوري و پرسشنامه خودكنترلي استفاده گرديد. گروه آزمايش در 8 جلسه تحت آموزش قرار گرفته و در طي اين جلسات به گروه كنترل هيچ نوع آموزشي داده نشد. نتايج تحليل واريانس چندمتغيري نشان داد بين دانش آموزان زورگو گروه آزمايش و گروه كنترل در تكانشوري و خودكنترلي تفاوت معناداري وجود دارد. به عبارت ديگر ميانگين مؤلفه هاي تكانشوري و خودكنترلي گروه آزمايش بعد از آموزش حل مسئله شناختي اجتماعي متفاوت است. اين نتايج حاكي است كه آموزش حل مسئله شناختي اجتماعي مي تواند تكانشوري و خود كنترلي دانش آموزان زورگو را تعديل نمايد.