جايگاه كشاورزي سنتي و مدرن در پايداري اجتماعات روستايي با توجه به معرفي نظريه شبكه روستايي rural web

كشاورزي نقش اساسي و تعيين كننده‌اي در سرنوشت جامعه روستايي مازندران دارد و با تغييراتي كه براي آن رخ مي‌دهد، پايداري جوامع روستايي نيز تحت تأثير آن قرار مي‌گيرد. هدف تحقيق حاضر بررسي دو نوع كشاورزي سنتي و مدرن و رابطه آن با سيستم پايداري روستايي است. جامعه موردمطالعه در اين تحقيق شامل اجتماعات روستايي در شهرستان آمل است كه با استفاده از فرمول كوكران، نمونه‌اي به حجم 77 نفر از افراد كشاورز كه داراي سابقه طولاني كشاورزي بودند و تجربه دو نوع كشاورزي سنتي و مدرن را داشتند انتخاب گرديدند. در اين تحقيق از ابزار پرسشنامه و مصاحبه استفاده شده است. بر اساس نتايج تحقيق درمجموع كشاورزي سنتي با سيستم پايداري تأثير مستقيم دارد و مي‌توان آن را نوعي از كشاورزي پايدار قلمداد كرد. هر آنچه كشاورزي روستايي به سمت مدرن شدن مي‌رود به شدت بر پايداري روستايي اثر منفي دارد. با توجه به تأكيد بر كشاورزي پايدار، پيشنهاد آن است كه كشاورزي مدرن صرفاً در جهت منافع اقتصادي و سودبَري سوق نيابد و نگرش كشاورز از اين كه از كشاورزي مدرن مي‌توان بيشترين سود حاصل گردد تغيير كند.