اثربخشي آموزش فرزندپروري مبتني بر ذهن‌آگاهي بر اضطراب، تـعارض والد- فرزند و خوداثرمندي والدگري مادران داراي كودك مبتلا به اختلال بيش‌فعالي-كمبود توجه

Effectiveness of Mindfulness-based Parenting Program in the Anxiety Parent-child Conflict and Parental Self-agency of Mothers Who Have Children with Attention-Deficit/hyperactivity Disorder

هدف اين پژوهش بررسي تأثير آموزش فرزندپروري مبتني بر ذهنآگاهي بر اضطراب، تعارض والد- فرزند و خوداثرمندي والدگري مادران داراي كودك مبتلا به اختلال بيش فعالي كمبود توجه بود. طرح پژوهش به صورت نيمه آزمايشي و از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. بدين – منظور 28 نفر از مادران دانش آموزان دختر مقطع ابتدايي مبتلا به اختلال بيش فعالي كمبود توجه به - صورت تصادفي به دو گروه آزمايشي و گواه (در هر گروه 14 نفر) تقسيم شدند. از مقياس كانرز والدين، پرسشنامه هاي اضطراب بك، پرسشنامه خوداثرمندي والدگري و مقياس راهبردهاي تعارض براي گردآوري داده ها استفاده شد. برنامه آموزش فرزندپروري مبتني بر ذهن آگاهي، به مدت 8 جلسه 2 ساعته بر روي گروه آزمايشي اعمال گرديد. دادهها با آزمون تحليل كوواريانس چند متغيري (مانكوا) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها نشان داد كه آموزش فرزندپروري مبتني بر ذهن آگاهي منجر به تفاوت معنادار آماري ( 001 /0>p ) بين مراحل پيش و پس آزمون در نمره كلي اضطراب، تعارض والد فرزند و خوداثرمندي والدگري در گروه آزمايش شد. با توجه به اثربخش بودن استفاده از برنامه فرزندپروري مبتني بر ذهن آگاهي در كاهش علايم اضطراب، تعارض والد- فرزند، و افزايش خوداثرمندي والدگري در مادران داراي كودك مبتلا به اختلال بيش فعالي كمبود - توجه، آموزش اين برنامه در راستاي كاهش فشار رواني و بهبود سلامت عمومي اين گروه از افراد جامعه پيشنهاد مي شود.