اثربخشي آموزش گروهي والدين مبتني بر رويكرد خانواده درماني ستير دختر شهر تبريز بر سازگاري و اعتياد به اينترنت در نوجوانان

Effectiveness of Parental Group Training Based on Satir’s Family Therapy Approach on Adjustment and Iternet Addiction in Female Adolescents of Tabriz

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش گروهي والدين مبتني بر رويكرد خانواده درماني ستير بر سازگاري و اعتياد به اينترنت نوجوانان دختر شهر تبريز بود. اين پژوهش، نيمه آزمايشي بود و در قالب طرح پيش آزمون پس آزمون و پيگيري با گروه گواه اجرا شد. جامعه آماري شامل تمامي - دانش آموزان دختر مقطع متوسطه معتاد به اينترنت شهر تبريز در سال تحصيلي 1396-1397 و والدين آنها بود. نمونه پژوهش شامل 30 نفر از اين دانش آموزان به همراه والدين آنها بود كه با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و پس از همتاسازي به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. هر دو گروه قبل و بعد از مداخله و 2 ماه بعد از مداخله به پرسشنامه هاي اعتياد به اينترنت يانگ ( 1996) و سازگاري نوجوانان سينها وسينگ ( 1993) پاسخ دادند. گروه آزمايش 8 جلسه 120 دقيقه اي خانواده درماني گروهي دريافت كردند و گروه گواه در فهرست انتظار بود و مداخله اي دريافت نكرد. داده ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره )مانكووا( مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. نتايج نشان داد كه آموزش والدين با رويكرد خانواده درماني ستير به طور معني داري موجب بهبود سازگاري و اعتياد به اينترنت در بين نوجوانان گروه آزمايش در مقايسه با گروه گواه در مرحله پس آزمون و پيگيري دو ماهه شده است ( 0/001> p). بنابراين، پيشنهاد مي شود مشاوران و درمانگران براي بهبود سازگاري و اعتياد به اينترنت نوجوانان از روش خانواده درماني مبتني بر رويكرد ستير استفاده نمايند.