آيا رذايل مهلكند؟

در سال‌هاي اخير، فيلسوفان و روانشناسان اخلاق، توجه فزاينده‌اي به موضوع فضائل داشته‌اند؛ اما موضوع رذايل اخلاقي كمتر مورد تمركز آن‌ها بوده است. گابريل تيلور، محقق برجسته اخلاق با هدف اصلاح اين كم‌توجهي، در اثري مهم با نام «رذايل مهلك»، اين مسئله را به‌تفصيل مورد بحث قرار مي‌دهد. رذايل مهلك كه در سنت مسيحيت به هفت گناه كبيره نيز شهرت دارند، شامل كاهلي، حسد، طمع، غرور، خشم، شهوت و شكم‌پرستي مي‌شوند. به باور تيلور، هر يك از اين رذايل تباه‌كننده نفس‌اند و داشتن آن‌ها مانع از هدايت آدمي به‌سوي يك زندگي شكوفا و سعادتمند مي‌گردد.       هرچند از اين سخن نمي‌توان نتيجه گرفت كه فضايل لازمه شكوفايي‌اند، اما مي‌توان آن را مؤيدي دانست بر مدعاي اخلاق فضيلت ارسطويي كه نبود چنين رذايلي را، شرط لازم براي نيل به حياتي مطلوب مي‌داند. تيلور در اين مقاله كه درواقع برشي از كتاب اوست كه سال‌ها بعد و با تفصيل بيشتر نگاشته شد، ماهيت رذايل به فرد را با بررسي موردي رذيلت كاهلي روشن مي‌كند.