بازنمود آموزه‌هاي تعليمي اخلاقي قرآن در اشعار مولوي با تكيه ‌بر موضوع صلح و آشتي

بررسي آثار ادبي نشان مي دهد معاني، مباني و معارف دلنشين قرآن و حديث همواره در سروده هاي شاعران و اديبان مسلمان بازتاب داشته است. اين رويكرد هم به قداست و حرمت شعر و سخنشان افزوده و هم نشانۀ خردورزي و دانشمندي آنان بوده است. مولوي يكي از اين شاعران است؛ اثرگذاري قرآن بر اشعار مولانا طبق كتاب «قرآن و مثنوي» بهاءالدين خرمشاهي در پنج نوع تضمين، برگرفتن، اقتباس، اشاره و الهام بازنمود يافته است. در اين پژوهش، بعد از شرح مختصري دربارۀ مولانا و مثنوي معنوي، سعي شده با روش توصيفيتحليلي گونه‌ها و شيوه‌هاي اثرگذاري قرآن در مثنوي به‌طور مختصر تبيين شود و سپس، بازنمود آيات قرآن در اشعار مولانا با توجه به مقولۀ صلح و آشتي بررسي و نوع تجلي آن مشخص شود. براساس نتايج اين مقاله، توصيه به صفات نيك بشري چون مدارا، بخشش، گذشت، تساهل و تسامح كه زمينه‌ساز برقراري صلح و آشتي است، در انديشۀ مولانا جايگاه خاصي دارد و برگرفته از آيات اخلاقي قرآن كريم است.