بررسي اثر تحريك دلبستگي ايمن در سطح زير هشياري در كاهش خاطرات مزاحم در دانشجويان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير

Investigating the effect of safe attachment stimulation in the level of subconscious in reducing the disturbing memories in students with generalized anxiety disorder

زمينه: اختلال اضطراب فراگير يكي از اختلالات شايع روان­ پزشكي مي‌باشد كه باعث ناراحتي فرد و نقص در عملكرد رفتاري و شناختي او مي‌گردد. خاطرات مزاحم مجموعه ­اي از خاطراتي هستند كه بي­ اختيار بوده و با اختلال اضطراب فراگير در ارتباط است. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر تحريك دلبستگي ايمن در سطح زيرهشياري در كاهش خاطرات مزاحم در دانشجويان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نيمه­ آزمايشي با استفاده از طرح پيش­ آزمون و پس­ آزمون با گروه كنترل بود . جامعه­ آماري شامل دانشجويان مقطع كارشناسي مبتلا به GAD شهر قم در سال تحصيلي 1397- 1396 بودند. 40 دانشجو با اختلال اضطراب فراگير به شيوه نمونه­ گيري تصادفي خوشه اي چند مرحله­ اي، انتخاب و با روش تصادفي در گروهاي 10 نفري آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابزارهاي مورد استفاده، پرسشنامه سبك دلبستگي كولينزوريد (1990)، مقياس تجديد نظر شده تأثير رويداد وايس و مارمر (1997)، پرسشنامه اختلال اضطراب فراگير تباچينگ و فيدل (1996) بود. داده­ها با استفاده از روش هاي آماري تحليل واريانس دوراهه، تحليل كواريانس و تي مستقل در سطح 5 درصد مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته­ ها: يافته ­ها نشان دادند كه تحريك دلبستگي ايمن در سطح زير هشياري، خاطرات مزاحم دانشجويان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير را كاهش داد (0/001≥ p=، 32/283= f). نتيجه ­گيري: بر اين اساس مي ­توان نتيجه گرفت كه تحريك دلبستگي ايمن در سطح زيرهشياري، بر كاهش خاطرات مزاحم دانشجويان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير مؤثر بود.

Background: General anxiety disorder is one of the common psychiatric disorders that causes an individual's discomfort and abnormality in his behavioral and cognitive behavior. Predatory memories are a collection of memories that are inaccurate and associated with anxiety disorders. Aims: The present study was aimed at exploring the impact of stimulating secure attachment in the subconscious level in reducing intrusive memories in students with generalized anxiety disorder (GAD). Method: A pretest-posttest design with control group was used. The statistical population included undergraduate students with GAD in the school year 2017-2018 in Qom, Iran. A total of 40 students were selected using a random cluster sampling method, and randomly divided into experimental and control groups (each group comprised of 10 participants). The Revised Adult Attachment Scale (1990), the Impact of Event Scale - Revised (1997), and the Generalized Anxiety Disorder Scale (1996) were used to collect data. The data were analyzed using two-way analysis of variance (ANOVA), analysis of covariance (ANCOVA), and independent-samples t-test at 5% level. Results: According to the study results, stimulation of secure attachment in the subconscious level significantly reduced intrusive memories in the students with GAD (f=32/283, p=≤0/001). Conclusions: Based on this, it can be concluded that stimulation of safe attachment was effective on the reducing disturbing memories of students with general anxiety disorder.